ЖЕТПІС ЖАСТАҒЫ ЖАС ЖІГІТ

ЖЕТПІС ЖАСТАҒЫ ЖАС ЖІГІТ

Ауылдағы Қожахмет ақсақал жетпіс жасқа келгенде, немересі оған смартфон сыйлады. Қорадағы сиырдан бастап, ауылдағы әкімге дейін бәрін білетін Қожахмет жаңа телефонның тілін түсінбей, үш күн бойы әуреге түсті.

— Ата, мына телефон сіздің жасыңызды да есептеп береді, — деді немересі.

— Оны қойшы, балам. Менің жасымды есептемей-ақ қойсын. Өзім де кейде қаншада екенімді ұмытып қаламын.

Немересі күліп жіберді.

— Жетпістесіз ғой, ата!

— Жетпіс деген қағаздағы сан. Ішімдегі жігіт әлі қырықта.

Осы сөзден кейін Қожахмет ақсақалдың көңілінде бір ой пайда болды. Егер адам өмір бойы өзгеріп, қайта жаңарып отырса, онда неге өзін үнемі қарт сезінуі керек?

Келесі күні таңертең ол ауылдың шаштаразына барды.

— Шашымды жас жігіттерше қиып бер.

Шаштараз оның ағарған шашына қарап:

— Ата, бояп та берейін бе? — деді.

— Боясаң, әйелім танымай қалмасын. Ол мені қырық жыл бойы осы шашыммен танып жүр.

Шаштараз күліп, шашын сәндеп берді. Қожахмет үйіне келгенде, кемпірі есік алдында тұр екен.

— Мына түрің не?

— Жасарып келдім.

— Қай жақтан?

— Шаштараздан.

— Одан бұрын қартайып па едің?

Қожахмет жауап таппай, жөткірініп қойды.

ЖАС ЖІГІТТІҢ ЖИНАЛЫСЫ

Ауылда Қожахметтің жастық шағы туралы аңыз көп еді. Бір кезде күреске қатысқан, атқа мінген, тойда ән айтқан. Бірақ сол ерліктерінің көбі оның өз аузынан тарағандықтан, жұрт кейде күмәнмен қарайтын.

Бір күні ауыл клубында «Жас ұлғайса да, рух қартаймайды» деген тақырыпта кездесу ұйымдастырылды. Қожахметті арнайы шақырды.

Ол мінберге шығып, микрофонды қолына алды.

— Құрметті жастар! Мен жетпіс жастамын. Бірақ өзімді әлі де жиырма бес жастағы жігіттей сезінемін!

Зал ду күлді.

— Күлмеңдер! Адамның жасы денесінде емес, ойында!

Алдыңғы қатарда отырған ауыл дәрігері:

— Қожеке, онда ертең медициналық тексеруден өтіп, дәлелдеп беріңіз, — деді.

— Дәлелдеу үшін дәрігер болудың қажеті жоқ. Жүрегім соғып тұр ғой!

— Жүректің соғуы оның жас екенін білдірмейді, — деді дәрігер.

Қожахмет микрофонды сәл төмен түсіріп:

— Міне, жастардың алдында адамның жігерін құм қылатындар осылар, — деді.

Зал тағы күлді.

ЖЕТПІС ЖЫЛДЫҢ СУРЕТТЕРІ

Бір аптадан кейін Қожахмет ақсақал өзінің жетпіс жылдық өміріндегі суреттерін немерелеріне көрсетті.

Бірінші суретте бесікте жатқан сәби. Екінші суретте мектеп формасындағы бала. Үшінші суретте шашы қалың, мұрты енді тебіндеген бозбала. Төртінші суретте үйлену тойындағы жас жігіт.

Немересі суреттерді ретімен қойып шықты.

— Ата, мынау сіз бе?

— Иә.

— Ал мынау ше?

— Ол да мен.

— Ал мына суреттегі кісі кім?

Қожахмет көзілдірігін түзеп, суретке үңілді.

— Оны қайдан алдың?

— Өзіңізден ғой, ата!

— Мынау мен емес, менің немере ағам сияқты.

Кемпірі асүйден дауыстады:

— Немере ағаң емес, өзіңсің! Үйленген жылыңдағы сурет!

Қожахмет суретті қолына алып, біраз үнсіз отырды.

— Шынымен мен бе?

— Әрине, сен!

— Мынадай сымбатты жігіт болғанымды неге айтпағансың?

— Айтсам, сеніп қаласың деп қорықтым.

ДӘРІГЕРДІҢ ЖАУАБЫ

Немересі суреттерді әрі қарай реттеді. Бір жастағы бейне мен отыз бес жастағы бейненің айырмашылығы жер мен көктей. Бірақ біртіндеп қарасаң, әрбір сурет келесісіне ұқсап тұр.

— Ата, қараңызшы, сіз жыл сайын өзгеріп отырғансыз. Бірақ бәрібір бір адамсыз.

— Дұрыс айтасың. Адамның өмірі қызық қой. Бір кезде анамның қолында жүрдім, кейін әке болдым, енді немере бағып отырмын.

— Сонда сіз қанша рет жаңардыңыз?

— Оны мен де білмеймін. Бірақ мына суреттерді қарасам, жетпіс жылда кем дегенде жетпіс түрлі адам болған сияқтымын.

— Онда сізді қайтадан жасау қиын емес шығар?

Қожахмет немересіне қарап, күлімсіреді.

— Балам, менің өзімді қайта жасамақ болса, алдымен кемпіріме ескерту керек. Ол мені екінші рет алуға келісе ме, білмеймін.

Кемпірі асүйден тағы да дауыстады:

— Бірінші рет те оңай болмағансың!

Келесі күні Қожахмет ақсақал ауыл дәрігеріне барды.

— Дәрігер, менің жасым туралы бір мәселе бар.

— Не болып қалды, Қожеке?

— Адам жетпіс жыл ішінде қанша рет өзгереді?

— Өте көп рет. Жасушалары жаңарып, денесі өзгеріп, ағзалары түрлі кезеңнен өтеді.

— Сонда бір нәрсені жетпіс рет өзгерткен құдірет оны қайтадан өзгерте алмай ма?

Дәрігер күлімсіреді.

— Бұл жерде мәселе адамның қанша рет өзгергенінде емес, өзгерістердің қалай жүзеге асатынында ғой.

— Дәл солай! — деді Қожахмет. — Менікі де сол. Кеше ғана бала едім, бүгін ата болдым. Ертең не болатынын бір Құдірет біледі.

Дәрігер басын изеді.

Қожахмет орнынан тұрып, есікке қарай беттеді. Бірақ шығып бара жатып қайта бұрылды.

— Дәрігер, тағы бір сұрақ.

— Айтыңыз.

— Егер мен жетпіс жылда осынша өзгерсем, кемпірім неге қырық жыл бойы бір мінезінен өзгермейді?

Дәрігер күлкісін әрең тежеді.

— Қожеке, кейбір қасиеттер жаңармайтын шығар.

ЖАС ЖІГІТТІҢ АЛҒАШҚЫ ЖАТТЫҒУЫ

Сол кеште Қожахмет үйіне келіп, айна алдына тұрды. Ақ шашына, әжім басқан жүзіне, сәл еңкейген иығына қарады. Сосын қабырғадағы жас кезіндегі суретіне көз тастады.

— Әй, жігітім, — деді суреттегі өзіне қарап. — Сен де жетпіс жасқа келесің деп ойладың ба?

Сурет үнсіз.

— Қорықпа. Қартайған жоқсың. Тек тәжірибең көбейді.

Осы кезде кемпірі бөлмеге кірді.

— Кіммен сөйлесіп тұрсың?

— Жас кезімдегі өзіммен.

— Оған айт, ертең отын жарып берсін. Қартаймайтын болса, жұмыс та істесін!

Қожахмет басын шайқап күлді.

— Әй, кемпір, сен романтиканы да отынға айналдырып жібересің ғой!

— Романтикаңды қой. Пештің отыны бітіп барады.

Қожахмет сыртқа шықты. Аспанда ай көрініп тұр. Қора жақтан сиыр мөңіреп, көрші үйден баланың күлкісі естілді.

Ол бір сәт тоқтап, аспанға қарады.

Адамның өмірі шынында қызық. Кеше ғана дүниеге келген сәби бүгін әке болады. Кеше ғана атқа шапқан жігіт бүгін таяқ ұстайды. Ал өзі жетпіс жасқа келсе де, көңілі әлі де жаңалық іздеп тұрады.

Қожахмет үйге кірер алдында тағы бір рет айнаға қарады.

— Қалай болғанда да, — деді ол өзіне, — ертеңнен бастап таңертеңгі жаттығуды бастаймын!

Кемпірі пештің қасынан дауыстады:

— Әуелі бүгінгі ыдысты жуып ал, спортшы!

Қожахмет үндемеді. Жас жігіттің алғашқы жаттығуы басталып кеткен еді.

Өмірдің қызығы да осында: адам жыл сайын өзгеріп, сан түрлі бейнеге енеді. Бірақ кейбіреулер жетпісте де өзін жиырма бестемін деп ойлайды. Оған ешкім қарсы болмас еді, егер сол жиырма бес жастағы жігіттің міндеттерін де ұмытпаса!

Автор: ІЗГІЛІК НАҒИ

Пікір қалдыру

Электрондық поштаңыз жарияланбайды.

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте, как обрабатываются ваши данные комментариев.